തിരിച്ചറിവില്ലാത്ത പ്രായത്തില്‍ പെണ്‍കുട്ടിക്ക് സംഭവിച്ചത്.. മാമന്റെ വികൃതികൾ

സ്കൂളു വിട്ടു വന്നപ്പോൾ ഇന്നൽപം വൈകി. ഇന്ന് ഒറ്റക്കായിരുന്നു യാത്ര.
ഉണ്ണിമോൾ പനിച്ചു കിടക്കുകയാ. ഉണ്ണിമോൾ ന്റെ കൂട്ടുകാരിയാ. അവളില്ലാത്തോണ്ട് എന്നെ തനിച്ചുവിടാൻ അമ്മയ്ക്കു വല്യ വിഷമമായിരുന്നു. ഞാനാ ഒറ്റക്കു പൊയ്ക്കോളാന്ന് വാശിപിടിച്ചെ.
അല്പദൂരം അമ്മ പിന്നാലെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകണ്ട് പൊന്താത്ത ബാഗുമെടുത്ത് ഞാൻ മുന്നോട്ടോടി.പിന്നെയമ്മ പിന്നാലെ വന്നില്ല.
നിക്കറിയാം അമ്മക്കധിക ദൂരം നടക്കാനാവില്ലെന്ന്. അമ്മക്കെപ്പഴും നെഞ്ചു വേദനയാ.
പാവം അമ്മ.
അച്ഛമ്മ എപ്പഴും ദീനക്കാരീന്നും വിളിച്ചമ്മേ ശാസിച്ചോണ്ടിരിക്കും. എന്നാലും അമ്മയൊന്നും മിണ്ടില്ല. അച്ഛനും മിണ്ടാണ്ടെ കിടക്കും. കാരണം അച്ഛനും വയ്യല്ലോ. എനിക്കാറു മാസണ്ടായപ്പോ അച്ഛൻ തെങ്ങിൽ നിന്നുവീണ് കിടപ്പിലായതാ.

ഇപ്പൊ ഞാൻ മൂന്നിലായി. എത്ര ഡോക്ടറെ കാണിച്ചിട്ടും അച്ഛന്റെ വയ്യായ്ക മാറിയില്ല.
അച്ഛമ്മ കൂലിപ്പണിക്ക് പോയാ ഞങ്ങളെ നോക്കുന്നെ. ഇടക്കച്ഛമ്മ അച്ഛനേം, അമ്മേം പ്രാകും. അന്നേരം ഞാനമ്മേടെ മടിയിൽ കിടന്ന് പറയും. ഈ അച്ഛമ്മ ചത്തുപോയാ മതീന്ന്. അന്നേരമമ്മ എന്റെ ചന്തിക്കു നല്ല പിച്ചു തന്നിട്ടു പറയും.
അങ്ങനെ പറയല്ലെടീന്ന്. അച്ഛമ്മയില്ലെങ്കി നമ്മളൊന്നുമില്ലെന്ന്. അമ്മക്ക് ഭാരള്ളതൊന്നും എടുക്കാമ്പാടില്ലേയ്.
വല്യൊരു ഓപ്പറേഷൻ വേണത്രേ അമ്മയ്ക്ക്.
അതിനൊന്നും ഞാനില്ലെന്നും പറഞ്ഞാ അമ്മ നടക്കണെ. പണല്ലാത്രേ.
ബാഗും മടിയിൽവെച്ച് ഞാനുമ്മറത്തിണ്ണയിരുന്നു. നിക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ കട്ടൻചായയും, കുറച്ചരി വറുത്തതുംകൊണ്ടു വന്നു മുന്നിൽ വെച്ചു.
നിക്കത് തിന്നാൻ തോന്നിയില്ല. ന്റെ മനസ്സില് ഞങ്ങടെ സ്കൂളിന്റെ തൊട്ടപ്പുറത്തെ കടയും, അവിടുത്തെ ചില്ലലമാരയിലെ പരിപ്പുവടയും, ആ മാമനുമായിരുന്നു. ഇന്ന് സ്കൂളുവിട്ട് പോന്നപ്പൊ കടക്കു മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ ആ ചില്ലലമാരയിലേക്കു നോക്കാതിരിക്കാനെനിക്കായില്ല. ഞാൻ നോക്കുന്നത് കണ്ട് മാമനെന്നോട് പറഞ്ഞു അകത്ത് വന്നാ രണ്ട് പരിപ്പ് വടേം, ചായേം തരാന്ന്.

നല്ല കൊതീണ്ടായിട്ടും ഞാൻ പോവാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല. അപ്പഴാ മാമനെന്റെ കൈയിൽപിടിച്ച് പറയുവാ.. മോൾടച്ഛൻ ന്റെ വല്യ ചങ്ങാതിയായിരുന്നെന്ന്.
എന്നിട്ടെന്നെ നിർബന്ധിച്ച് അകത്തെ മേശയിൽ കയറ്റിയിരുത്തി രണ്ട് പരിപ്പുവടേം, ചായേം കൊണ്ടു മുന്നിൽ വച്ചു. ഞാനതിലേക്കും നോക്കി മിണ്ടാണ്ടിരുന്നു.
നിക്ക് പേടിയാവുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മയറിഞ്ഞാ ന്നെ കൊല്ലുംന്നെനിക്കറിയാം.
അപ്പഴാ മാമൻ, മോള് കഴിക്കെന്നും പറഞ്ഞെന്റെയടുത്തു വന്നിരുന്നത്. എന്നിട്ട് ഒരു വടയെടുത്ത് പൊട്ടിച്ചെന്റെ വായ്ക്കരികിലെത്തിച്ചിട്ട് മാമനാ വട സ്വന്തം വായിലേക്കിട്ടു. നിക്കു വല്ലാത്ത സങ്കടായി. പിന്നത്തെ കഷണം മാമനെന്റെ വായിൽതന്നെ വച്ചു തന്നു. നല്ല സ്വാദായിരുന്നുവതിന്. പക്ഷേ പിന്നെയും തിന്നാനെനിക്കു തോന്നിയില്ല. കാരണം മാമനെന്നെ എന്തൊക്കെയോ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കടയിൽ ഞാനും, മാമനുമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
എന്റമ്മയല്ലാതെ ആരുമെന്നെ ഉമ്മ വെക്കയോ, കെട്ടിപ്പിടിക്കയോ ചെയ്തിട്ടില്ല.
അച്ഛനെന്റെ തലയിൽ തലോടുമെന്നല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനുമാവുമായിരുന്നില്ല.
ഈ മാമനാണേൽ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ വേഗം മേശമേൽ നിന്നൂർന്നിറങ്ങി ബാഗുമെടുത്ത് വേഗം പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
നാളേം വരണേ…..

നാളെ നിനക്ക് പഴംപൊരിയാ തരിക.
മുറ്റത്തെത്തിയപ്പോൾ മാമൻ പറയുന്നതു
ഞാൻ കേട്ടു.
എന്താ അനു നിനക്ക് ചായ വേണ്ടേ..
വേണ്ട നിക്ക് പഴംപൊരി മതി.
അമ്മ അൽഭുതത്തോടെ എന്നെ നോക്കി.
എന്തേപ്പങ്ങനൊരു പൂതി…!!
അപ്പഴാണ് ഞാനിന്നുണ്ടായ കാര്യം പേടിയോടെയെങ്കിലുംഅമ്മയോടു പറഞ്ഞത്. മാമനെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചതും, വേദനിപ്പിച്ചതും പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മേടെ ഭാവം മാറി. അവിടെപ്പോയതെന്തിനാടീന്നും ചോദിച്ച് അമ്മയെന്നെ ഒരുപാടു തല്ലി. അച്ഛനകത്തു നിന്നുമൊച്ചയിടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛമ്മയാണേൽ ഓടിവന്നെന്നെ പിടിച്ചുമാറ്റി. എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.

മാമനും,അമ്മേം എല്ലാവരും തന്നെന്തിനാങ്ങിനെ വേദനിപ്പിക്കിണേ…
എനിക്കതായിരുന്നു പിടികിട്ടാഞ്ഞേ.
ദേഷ്യമടങ്ങിയപ്പോൾ അമ്മയെന്നെ അല്പനേരം നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു. കൂടെ അച്ഛമ്മയും.
പിറ്റേന്നമ്മ ന്റൊപ്പം സ്കൂളിലെത്തി. ഇത്ര ഗൗരവത്തോടെ ഇന്നോളം ഞാനമ്മേ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഞങ്ങടെ ഹെഡ്മിസ്ട്രസ്സിന്റെ മുന്നിലെത്തി അമ്മയെന്റെ കൊച്ചുടുപ്പ് പൊക്കിക്കാണിച്ചു. ന്റെ വയറിന്റെ സൈഡിലപ്പോഴും ചുവന്ന പാടുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലെ മാമനെന്നെ വേദനിപ്പിച്ചതിലൊരു ഭാഗം.
അതെന്തിനാപ്പോ അമ്മ ഇവിടെ കാണിക്കുന്നെ, അതായിരുന്നു ന്റെ സംശയം.
തെല്ലുനേരം കഴിഞ്ഞ് ഒരു പോലീസ് ജീപ്പിൽ മാമനെ കൊണ്ടിറക്കുന്നത് കണ്ടപ്പഴും നിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.
പക്ഷേ ഒന്നെനിക്കു മനസ്സിലായി. മാമനെ പോലീസ്കാര് കൊണ്ടുപോകുന്നത് ന്റെ അമ്മയ്ക്ക് നല്ലയിഷ്ടായീന്ന്.
അപ്പോഴേക്കും അമ്മക്കു ചുറ്റും ടീച്ചർമാരുടെ ഒരു നിരതന്നെ വന്നെത്തിയിരുന്നു. അമ്മ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. ടീച്ചർമാർ അമ്മയെ അഭിനന്ദിക്കുന്നു., അമ്മ കണ്ണീരിനിടയിലും ചിരിക്കുന്നു.
അന്ന് രാവിലെ അസംബ്ലിയിൽ വച്ച്
അമ്മ കാട്ടിയ ആ ധൈര്യത്തേയും, ബുദ്ധിയേയും ഹെഡ്മിസ്ട്രസ് പുകഴ്ത്തി ഏറെനേരം സംസാരിച്ചപ്പഴും ആ മാമനെന്തിനാണെന്റെ ദേഹത്തെല്ലാം നുള്ളിനോവിച്ചതെന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു ഞാൻ..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *